Wat vraagt dit moment van jou?
Vertragen brengt geen stilstand.
Het brengt je bij een kruispunt.
In de vorige blog ging het over vertragen als leiderschapsinterventie. Over het herstellen van afstemming voordat je opnieuw in beweging komt. Maar vertragen is geen eindpunt. Het is het moment waarop een andere vraag zich aandient — stiller, maar scherper:
Wat vraagt dit moment van jou?
Deze vraag markeert het verschil tussen blijven hangen in reflectie en opnieuw handelen vanuit helderheid.
Waarom deze vraag geen simpele reflectie is
In complexe omgevingen bestaat geen standaardantwoord. Wat gisteren werkte, kan vandaag contraproductief zijn. En wat elders succesvol was, past hier misschien niet.
Daarom is deze vraag geen filosofische overdenking, maar een professionele oriëntatievraag. Ze dwingt leiders om hun handelen af te stemmen op wat er nú speelt — in plaats van op routines, verwachtingen of eerdere successen.
In veranderprocessen zie ik vaak dat leiders blijven doen wat hen eerder heeft gebracht waar ze nu zijn. Met de beste intenties. Maar precies dat kan verdere beweging blokkeren.
Wat het moment soms vraagt — en wat niet
Wat dit moment vraagt, is zelden:
nog meer druk;
strakkere controle;
extra uitleg of overtuiging;
sneller besluiten om het ongemak kwijt te raken.
Vaker vraagt het om iets minder zichtbaars, maar effectievers:
het juiste gesprek, in plaats van het snelle besluit;
ruimte voor wat schuurt, voordat het opgelost wordt;
het herstellen van vertrouwen, vóórdat er gestuurd wordt;
het expliciet maken van wat impliciet al speelt.
Dit vraagt contextgevoelig leiderschap: het vermogen om te lezen wat de situatie nodig heeft, in plaats van automatisch te reageren.
De verschuiving die leiderschap vraagt
Voor veel leiders zit de echte beweging niet in méér doen, maar in anders aanwezig zijn.
Dat kan betekenen:
tijdelijk minder sturen en meer kaderen;
stoppen met dragen wat het team zelf kan dragen;
zichtbaar zijn in onzekerheid, zonder direct richting te geven;
erkennen dat je het antwoord nog niet hebt — en dat dit precies is wat het proces nodig heeft.
Dit is geen verlies van gezag.
Het is leiderschap dat meebeweegt met complexiteit.
Wat dit moment van jou vraagt — persoonlijk
Deze vraag is ook persoonlijk. Want wat het moment vraagt, raakt vaak direct aan jouw eigen patronen.
Misschien vraagt het moment van jou:
om niet te redden;
om niet te versnellen;
om niet te fixen;
om niet harder te werken dan het systeem aankan.
En misschien vraagt het juist:
om een helderder standpunt;
om meer begrenzing;
om een besluit dat je hebt uitgesteld;
om jezelf explicieter in te brengen.
Leiderschap begint hier: bij het herkennen van het verschil.
Van vertragen naar gerichte beweging
Vertragen gaf zicht.
Deze vraag geeft richting.
Niet door alles te weten, maar door bewuster te kiezen.
Niet door controle te vergroten, maar door afstemming te herstellen.
Niet door harder te werken, maar door preciezer te handelen.
Wat vraagt dit moment van jou?
Het antwoord is zelden groots.
Maar het is bijna altijd bepalend voor wat volgt.
Een moment van reflectie
Misschien is de belangrijkste beweging op dit moment niet extern, maar intern.
Sta eens stil bij de volgende vragen — niet om ze meteen te beantwoorden, maar om ze serieus te nemen:
Waar ben ik blijven doen wat ooit werkte, maar nu mogelijk niet meer past?
Wat probeer ik op te lossen, terwijl het misschien eerst gezien wil worden?
Welke spanning vermijd ik door te versnellen?
Wat zou er gebeuren als ik hier één stap minder doe — maar bewuster?
Wat vraagt dit moment van mij dat ik liever uitstel?
Het antwoord op die laatste vraag is zelden comfortabel.
Maar het is vaak precies waar leiderschap weer in beweging komt.
